روش اصلاح مقاطع اعضای قابهای خمشی ویژه فولادی

در این تحقیق ضمن ارائه راهکاری منطقی برای ارضای ضوابط کنترل تغییرمکان به طراحی چهار سازه ۸، ۱۰، ۱۲ و ۱۵ طبقه فولادی لاغر مطابق استاندارد ۲۸۰۰ پرداخته و رفتار لرزه¬ای آنها با استفاده از روش زمان دوام با یکدیگر مقایسه گردیده است. برای این منظور شاخص خرابی سازه¬ها پس از تحلیل تاریخچه زمانی سه¬مؤلفه¬ای غیرخطی و همچنین زمان دوام سازه¬ها ملاک مقایسه قرار گرفته است. به صورت خلاصه در هر گروه از ساختمانها، سه سری سازه به شرح زیر وجود دارند:
۱- سازه¬ای که در آن کنترل تغییر مکان جانبی نسبی طبقات، بر اساس بند (۲-۵-۴) استاندارد ۲۸۰۰ ایران انجام شده است.
۲- سازه¬ای که در آن کنترل تغییر مکان جانبی نسبی طبقات، بر اساس تبصره ذیل بند (۲-۵-۴) استاندارد ۲۸۰۰ ایران انجام شده است.
۳- سازه¬ای که کنترل تغییر مکان جانبی نسبی طبقات آن بر اساس روش پیشنهادی این تحقیق انجام گرفته است.
نتایج تحلیل¬ها نشان دهنده این است که سازه کنترل شده بر اساس روش پیشنهادی در مجموع، شاخص خرابی کمتر و زمان دوام بیشتری نسبت به دو سازه دیگر دارد و بنابراین انتظار می‌رود در زلزله های واقعی رفتار لرزه¬ای مطلوب¬تری –داشته باشد.