باز ساخت لعاب مینایی متعلق به قرن 6و7 هجری قمری

سفال های مینایی دردوره بسیار کوتاهی اواخر قرن ۶ تا اواسط قرن۷(پایان سلجوقی،خوارزمشاهی، واوایل ایلخانی) دربسیاری از قطب های سفال ایران ازجمله کاشان، نطنز، ساوه وری ازرواج بسیاری برخورداربود که با تکنیک ویژه ی لعاب دهی کار می شدند. این نوع ازسفالینه هابه گونه ایی بوم نقاشی برای به تصویر کشیدن هنر، تفکر وتوان هنرمند آن دوران روی ماده ای متفاوت ومقاوم تر از کاغذ بودکه اکثر گونه های آن با موضوعیت خاص تاریخی وادبی ایران کارشده اند و طول عمر کوتاهی داشتند و از اواسط قرن ۷ ه ق به کلی منسوخ شدند و فقط اشاره ایی اندک از این تکنیک در کتاب قدیمی جواهر نامه ی نظامی شده است که پیرو پژوهشات تئوری و عملی بسیار چند رنگ از این شیوه ی لعاب دهی را مجدد و بعد از چند قرن فراموشی احیا نموده ام.